Αναζήτηση

Αντι-ρήσεις

Antirisis

Κατηγορία

chipset

«Ενα ποιημα για την πραγματική φιλία»

 

«Ποίημα στους φίλους (του J.L.Borges)»


Δεν Μπορώ να σου δώσω λύσεις

για όλα τα προβλήματα της ζωή σου.

Ούτε έχω απαντήσεις

για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου.

Όμως μπορώ να σ’ ακούσω

και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω

το παρελθόν ή το μέλλον σου.

Όμως όταν με χρειάζεσαι

θα είμαι εκεί μαζί σου.

Continue reading ««Ενα ποιημα για την πραγματική φιλία»»

Φιλία στην Κρίση

Μερικές σκέψεις μόνο, στοιχημένες η μία κάτω από την άλλη, σαν την ουρά περιμένοντας να πληρώσεις κάποιο λογαριασμό και μιλώντας με έναν φίλο να φτάσει η σειρά σου, «τι κάνεις, πως πάνε τα μαθήματα, τα καταφέρνεις με το διάβασμα;¨ ¨να τα πούμε και από κοντά, να μιλήσουμε…» Continue reading «Φιλία στην Κρίση»

Μερικές Σκέψεις

ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ

Φτώχεια, ανεργία, εγκληματικότητα. Λίγες λέξεις που φανερώνουν  την θλιβερή πραγματικότητα στην οποία βρίσκεται η χώρα μας. Λέξεις που ηχούν καθημερινά πλέον στ αυτιά μας. Λέξεις που δείχνουν το αβέβαιο μέλλον που ελπίζω να μην είναι δραματικό. Περπατώντας στο δρόμο τα μόνα συναισθήματα που μπορώ να διακρίνω απ τις εκφράσεις και τις συνομιλίες των ανθρώπων είναι ο φόβος, η θλίψη και η μιζέρια. Ακόμα βλέπω το χειρότερο που λέγεται απογοήτευση. Η ιστορία της Ελλάδας είναι γεμάτη από δύσκολες στιγμές. Αυτές τις δύσκολες στιγμές όμως τις ακολουθούν ένδοξες και γεμάτες χαρά στιγμές. Τι το διαφορετικό όμως είχαν εκείνες οι καταστάσεις; Continue reading «Μερικές Σκέψεις»

Πρόσκληση Εκδήλωσης για το 1821

Πρόσκληση στην εκδήλωση μας με θέμα: «το ’21 και εμείς», αυτό το Σάββατο 19-3-11, στις 19.00
Για νεότερα, περισσότερες λεπτομέρειες και διευκρινίσεις μείνετε συντονισμένοι στο antirisis.wordpress.com ή επικοινωνήστε μαζί μας στοantirisisblog@gmail.com
Η διεύθυνση του Πνευματικού Κέντρου Παλαιού Φαλήρου «ο Παντοκράτωρ» είναι: Ήβης και Ναϊάδων γωνία (χάρτης 1 ή 2)
Πρόσβαση με το λεωφορείο 126 από τον Σταθμό Συγγρού-Φιξ του Μετρό.
Κατεβαίνετε στάση «Τερψιχόρης» και πάτε προς τα πίσω, η πρώτη διασταύρωση που θα συναντήσετε είναι η Ήβης Αθανασιάδου, πάτε δεξιά 30μέτρα, στο αριστερό σας χέρι είναι ο Παντοκράτορας.
Εναλλακτικά με το Τραμ, αποβιβάζεστε στάση «Παναγίτσα». Έχοντας στο αριστερό σας χέρι την Εκκλησία, ακριβώς μπροστά σας είναι η Αφροδίτης, πάτε ευθεία και σε 100μέτρα θα συναντήσετε την Ήβης, δεξιά 30μέτρα είναι ο Παντοκράτορας.

Πρόσκληση για Τσικνοπέμπτη

Αυτή τη Πέμπτη την λεγόμενη Τσικνοπέμπτη,έχουμε άλλη μια καλή πρόσκληση. Μας έχει προσκαλέσει η νεανική συντροφιά του Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας Ν. Ψυχικού για να τσικνίσουμε όλοι μαζί και να περάσουμε όμορφα και ωραία.

Η ώρα προσέλευσης από τις 20:00 και μετά

Ο καθένας αν μπορεί να φέρει κάποιο φαγητό ώστε να μπει σε μπουφέ από τον οποίο θα παίρνουν όλοι…Επίσης η νεανική συντροφιά θα έχει φροντίσει να ψήσει εκείνη την στιγμή, διάφορα κρεατικά….

Το πώς έρθετε, εδώ είναι ο χάρτης και οι τρόποι μετακίνησής:

Επίσης υπάρχει και μεγάλη δυνατότητα για πάρκινγκ αν κανείς αποφασίσεις και έρθει με το αυτοκίνητο. Continue reading «Πρόσκληση για Τσικνοπέμπτη»

Θέληση για Αλλαγή!

Ακούστε ένα ωραίο ποίημα-τραγούδι του συγκροτήματος De facto με αρκετό νόημα… τα σχόλια δικά σας.

Τόσα χρόνια αν σκεφτείς
Την ευτυχία να γευτείς
Δεν τόλμησες να ονειρευτείς Continue reading «Θέληση για Αλλαγή!»

«Πέθανε στα είκοσί του και τον θάψαν στα ογδόντα πέντε του»

Τις προάλλες άνοιξα τυχαία ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλιότερα και η ματιά μου συνέλαβε την τελευταία σειρά ενός κεφαλαίου που έγραφε: «Πέθανε στα είκοσί του και τον θάψαν στα ογδόντα πέντε του».

Προβληματίστηκα αρκετά. Σκέφτηκα ότι στην ουσία ακόμα και για τον θάνατό μας εμείς αποφασίζουμε. Υπάρχει πολλών ειδών θάνατος…Εμείς διαλέγουμε αν θα ζήσουμε αληθινά, ελεύθερα, πραγματικά, αν θα ζήσουμε με ελπίδες, όνειρα και επιθυμίες, αν ζήσουμε με φίλους ή χωρίς, αν ζήσουμε μόνοι μας τις χαρές και τις λύπες. Continue reading ««Πέθανε στα είκοσί του και τον θάψαν στα ογδόντα πέντε του»»

Δεν είχαμε Playstations… Εμείς είχαμε φίλους!

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1988

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:

περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να

περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο

ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές

έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε… Continue reading «Δεν είχαμε Playstations… Εμείς είχαμε φίλους!»

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: