Μονοι μας ερχομαστε σ αυτον τον κοσμο και μονοι μας φευγουμε. Στο ενδιαμεσο συναναστρεφομαστε με ανθρωπους που ειτε γινονται συνανθρωποι, ειτε συνοδοιποροι,ειτε φιλοι, ειτε γνωστοι, και συνεργατες. Πως το λεει το τραγουδι…τους ανθρωπους της ζωης μου καθισα να τους μετρησω. Τους περαστικους, οσους εφυγαν πριν γινουν, πολυ μ αρεσει το τραγουδι αλλα δεν θυμαμαι τους στιχους. Κι ειναι λιγοι πολυ λιγοι οσοι στ αληθεια σε αφουγκραζονται, σε καταλαβαινουν, σε νοιαζονται στ αληθεια, σε ακουν, σε παραδεχονται, ειναι διπλα σου διαθεσιμοι. Κι ειναι ανθρωποι κοντα σου που απλα περνατε μαζι τον καιρο και δεν σ εχουν καθολου στη ζωη τους. Ενω εσυ τους εχεις στη ζωη σου. Και δεν μετραμε κοντοφθαλμα…απλα για ποσο να γινεσαι ζητιανος; Κοινως εμπρακτα με τη συμπεριφορα τους σ εχουν γραμμενο. Βεβαια για να τα πουμε καλα, υπαρχουν και λιιιγοι που σε εχουν στη καρδια τους. Η διαφορα ποια ειναι; απλα με δυσκολευει οταν δινεσαι, νοιαζεσαι, βρισκεις τροπους και αφορμες εχοντας τους στη καρδια σου σε θεση να μενουν και εισπραττεις μια αλλοκοτη συμπεριφορα. Ενα διαρκες και αδιακοπο…ξεχασμα θα λεγα. Σιγουρα δεν θα γινονται κατανοητες αυτες οι σκεψεις γιατι δεν ειναι ευκολο να περιγραφει πως καποιες λεπτομερειες μετρανε πολυ. Οχι με διαθεση ελεγχου. Οχι. Αλλα γιατι απλα συμβαινει στη πραγματικοτητα. Τι να κανουμε; λεει καπου μη με ρωτας ποιο ειναι το μετρο της αγαπης, κοιτα το σταυρο. Κι ο σταυρος στη πραξη ειναι βαρυς. Εχει τον πονο. Ματωνεις. Αλλα δεν δικαιουσαι να εκφρασεις τιποτα. Εχει αξια στη σιωπη. Οχι γιατι δεν εχεις τι να πεις. Αλλα απλα δεν θα σε καταλαβει ο ακουων. Κι οταν σε καταλαβαινει ο ακουων εχει τεραστεια διαφορα αλλιως ειναι σα να μιλας σε τοιχο. Και ως γνωστον…τα αυτια εχουν τοιχους. Δεν ειναι λοιπον θεμα οπτικης γιατι ποσο αποθεμα να χεις να βλεπεις συνεχεια με καλη ματια τις καταστασεις; συνεχιζεις γιατι ετσι επιλεγεις. Αλλα αυτο δε σημαινει καποιες φορες πως δεν ξερεις και την αληθεια. Τοτε κανεις το χαζο. Κι ειναι αστειοι οι ανθρωποι που θεωρουν πως σε ξεγελασαν. Αλλα δεν εχει παντα νοημα να τους αποκαλυψεις πως ξερεις την αληθεια γιατι θα τους φερεις σε δυσκολη θεση και θα τους διακοψεις τη χαρα να ζουν στο ψεμα τους. Κι επειδη ζουν απο αυτο και μ αυτο δεν χρειαζεται να το χαλασεις. Γνωρισα ανθρωπους που ποτε δεν επιβαρυναν οχι γιατι ηταν ακαταδεκτοι αλλα ηξεραν πως δεν αντεχει ο ανθρωπος, μονο οι καλοι σαμαρειτες αυτοι οι ελαχιστοι. Οι αλλοι χαμπαρι…Δεν επιβαρυναν και περασαν ολες τις θλιψεις και τα προβληματα αθορυβα διχως κανεις ανθρωπος να ξερει οσα η καρδια τους κουβαλουσε. Ανθρωποι λεπτοι στο τροπο που μ ενα βλεμμα εμαθαν να γνωριζουν τα κρυφια. Κι ειναι καποιοι που αυτοι μας κρατουν με τον τροπο τους που ειναι μια αγκαλια που νοιαζεται. Μια μεγαλη καρδια που γεμιζει με ελαχιστα. Σ αυτους ειμαι ευγνωμων για τη ζωη μου. Κι αλλοι που ναι στη κοσμαρα τους. Καιρος να παμε κι εμεις στη κοσμαρα μας λοιπον. Καληνυχτα!

Advertisements