mazi

Πραγματοποιήθηκε χθες σε χαλαρό κλίμα η πρώτη μας συνάντηση για τη νέα χρονιά! ύστερα από τον Αγιασμό και το κέρασμα, είπαμε δυο λόγια για τη νέα περίοδο κι έπειτα συνεχίσαμε με μουσικά όργανα να τραγουδάμε και να χορεύουμε στη διπλανή πλατεία κάτω από την (σχεδόν) πανσέληνο. Συνεχίζουμε για 6η χρονιά μαζί, όσα μέχρι στιγμής έχουμε χτίσει με κέφι, με μεράκι, με ψυχή. Έτσι επειδή μας αρέσει. Αρκετοί νέοι φίλοι έδωσαν το παρόν. Κατά μέσο όρο η κοινή απάντηση είναι πως η ιστορία αυτή, αφυπνίζει, ενεργοποιεί, κινητοποιεί, λιαίνει τις γωνίες του εαυτού μας με τη συναναστροφή, καταθέτει εν τέλει κάτι ωραίο, εμπνευσμένο. Μια συνδημιουργία, ένα κερί κι ένα λουλούδι στον μπαξέ του καθένα και κατ’ επέκταση στον κόσμο.

Όλο αυτό μέχρι στιγμής φαίνεται να έχει ευλογηθεί από το Θεό. Πιστεύουμε ότι ως νέοι αξίζει και αξίζουμε να αγωνιστούμε «ο καθείς με τα όπλα του». Είμαστε παιδιά της πόλης και αυτό μας δυσκολεύει. Όμως γι’ αυτό έχει αξία κάθε μικρό βήμα που κάνουμε μαζί. Έχει δύναμη κάθε βήμα προσωπικό που ενισχύεται και αλληλοσυμπληρώνεται. Κάθε βήμα που μοιράζεται και βελτιώνεται.Έχουμε περάσει δυσκολίες γιατί είμαστε άνθρωποι και όχι θεοί, αλλά μέσα από την κατανόηση και την αποδοχή του άλλου, δυναμώνουμε και ξεπερνάμε ό,τι στέκεται εμπόδιο.

Έχει τονιστεί πολλές φορές, οι αντι-ρήσεις είναι ο καθένας προσωπικά. Δεν θέλουμε να έχουμε οπαδούς αλλά φίλους και συνοδοιπόρους.  Ο καθένας ομορφαίνει το σύνολο με την παρουσία με την έννοια με το ρόλο και τον μοναδικά ωραίο τρόπο του. Χρειάζεται να πάρουμε φωτιά από τα όνειρά μας. Όχι να καούμε, αλλά να πυροδοτήσουμε και να φωτίσουμε. Τα σκοτάδια μας πρώτα. Τις σκέψεις αυτές που διχάζουν, που διαιρούν, που μας κάνουν αδιάφορους, ατομιστές, ανάπηρους να επικοινωνήσουμε, που μας απογοητεύουν!

«τ’ όνειρο είναι τεμπελιά, και μόνο το έργο μπορεί να χορτάσει την ψυχή και να σώσει τον κόσμο» αναφέρει ο Ν. Καζαντζάκης. Με πράξεις λοιπόν ξεκινάμε για άλλη μια χρονιά τη μάχη να εφαρμόσουμε σε συνεργασία, όλα όσα «γεννήσουν» οι μικρές – μικρές παρέες που ενώνονται σε κοινούς ελπιδοφόρους και ευγενείς σκοπούς. Οι Αντι-Ρήσεις δεν είναι οι απαιτήσεις του καθένα από αυτές. Λειτουργούμε με τον τρόπο μας. Σε όποιον αρέσουμε.  Δεν έχουμε λύσεις για όλα. Δε μας αρέσει η γκρίνια και η μιζέρια. Το δυνατό μας σημείο είναι η συνάντηση. Όταν δηλαδή συντονιζόμαστε με υπευθυνότητα για να ζήσουμε και να «ζωγραφίσουμε» παρέα όσα τοξεύουμε και στοχεύουμε μέσα από ποικίλες ευκαιρίες.

Δεν αρκούν λοιπόν μόνο τα όνειρα, μόνα τους είναι είναι τεμπελιά… ξεκινάμε λοιπόν να τα υλοποιούμε κατα το δυνατόν…κι ό,τι καταφέρουμε!

κι αν τίποτα δεν καταφέρουμε και δεν μετράει καθόλου η προσπάθεια, το τόλμημα η παραδοχή μας πως «δεν τα καταφέραμε» τότε ναι φέρτε την γκιλοτίνα! αλλά χορέψτε πρώτα έναν χορό με τα «παπούτσια» μας…χαχα!

χορέψετε χορέψετε παπούτσια μη λυπάστε! καλή συνέχειααααααααα λέμεεεεεε!

Advertisements