Closeup of a group of people's hands together

Όταν ξεκινήσαμε αυτή την…ιστορία λίγα χρόνια πριν θελήσαμε σ’ αυτόν το χώρο να στεγάσουμε τη φιλία και τα όνειρά μας. Δώσαμε τα χέρια. Βάλαμε ψυχή! προσθέσαμε χαμόγελο και καλή καρδιά. Στην πορεία εμφανίστηκαν εμπόδια. Η συνεργασία φανέρωσε -πέρα από ό,τι ελπιδοφόρο και δημιουργικό καταθέσαμε- πτυχές του άγνωστου εαυτού δίνοντάς μας λαβές να πάμε παρακάτω και πιο βαθιά μέσα μας. Επιμείναμε όμως. Σταθήκαμε εδώ και στα εύκολα και στα δύσκολα. Κρατήσαμε με νύχια και με δόντια. Πατήσαμε στο κενό για να περάσουμε απέναντι και γεννήθηκαν γέφυρες. Σφίγγουμε τις γροθιές μας και με μεράκι, όρεξη και δύναμη «βαδίζουμε εκεί που δεν φτάνουμε» κι αυτό είναι το πιο αληθινό. Περάσαμε και περνάμε κάθε τόσο από συμπληγάδες και από σειρήνες. Όμως αφήνουμε πίσω κάθετι που ψύγει την καρδιά μας κοιτάμε μπροστά! μόνο μπροστά! όπως κάνουμε πάντα, παλεύουμε να ζούμε το τώρα. Tο παρελθόν πέρασε και το μέλλον έρχεται απρόσμενο. Πέρα και πάνω από αυτά που θέλουμε, αυτά που μας δένουν μακρυά και όσα μας διασπούν έχουμε περισσότερα που μας ενώνουν!αρκεί να ξεπερνάμε το «εγώ» και να συνεχίσουμε παρέα στο «εμείς» τίποτα δεν είναι δεδομένο γι’ αυτό ας χαρούμε το υπόλοιπο μαζί όπως πρώτα, όπως πάντα, όπως ξέρουμε καλά! με αγάπη, και ανιδιοτέλεια. Με φωτιά στο στήθος κι αρχοντιά!

Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο

Και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι

Ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο

Και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν

Αεροβάτες

Το πως περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας

Ένας Θεός το ξέρει.

 

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν

Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες

Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι

Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά

Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!

Οδ. Ελύτης

 

Advertisements