kymata

Τις πιο γεμάτες στιγμές της ζωής μου ως τώρα

περα από τις συγγενικές και φιλικές

τις έχω περάσει όταν δεν το περιμένω

και με ανθρώπους που δεν υποψιάζομαι

και που ο κόσμος χαρακτηρίζει: «περιθωριακούς».

Αυθεντικά συναπαντήματα με γέρους και γριές

ατόφιους, αυθεντικούς, αρχοντικούς.

Συζητήσεις αποκαλυπτικές

με άστεγους, «τρελούς», ζητιάνους.

Πως μιλά ο Θεός στο αυτί μας

μέσα από τον συνάνθρωπο

μέσα στη σιωπή της καρδιάς.

Από το στόμα αυτού που δεν υπολογίζεις!

Αυτοί ξέρουν πως είναι τελευταίοι, κάτω-κάτω

γι’ αυτό δεν έχουν να φοβηθούν μη πέσουν.

Αν το ‘πιασες το μήνυμα καλώς

αλλιώς θα εκκρεμεί

όχι γιατί δεν εστάλη αλλά επειδή εσύ

είσαι σε λειτουργία πτήσης

ή απενεργοποιημένος.

Σ’ αυτό τον κόσμο ο Θεός ήρθε

με τρόπο που δεν περίμενε ο άνθρωπος

κι έτσι μιλά στα βήματα του πλάσματός του,

από εκεί που λες «δεν υπάρχει περίπτωση»

αυτό έκανε και η Παναγία στο μήνυμα του Αγγέλου

είπε: δεν ξέρω πως θα γίνει. απλά είπε: ναι.

που και πότε να λεω «ναι»; παντού; δεν γίνεται.

δεν ξέρω ποιο είναι λάθος και σωστό.

Ο καθένας ως μοναδικό κι ανεπανάληπτο πρόσωπο

έχει την πορεία του.

Κατα περίπτωση λοιπόν όλα είναι λάθος και όλα σωστά.

Δεν υπάρχει συνταγή.

Απλά όταν είσαι δεκτικός στη ζωή σου και στον διπλανό σου

χτίζεις σκαλοπάτια για να προχωρήσεις

και γέφυρες για να περάσεις από εκεί που δεν πάει.

Ετοιμότητα και ψυχραιμία.

Η ζωή αλλάζει κι αν μένεις πίσω απλά τη χάνεις.

Όσο κι αν πονέσεις όσο κι αν στεναχωριέσαι

είναι αλήθεια πως ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.

Αυτό που δίνει ανάπαυση είναι

να γίνεσαι ξεκούραστος άνθρωπος

για ‘σένα και για τους άλλους.

Γιατί το πρεζάκι όταν έρχεται να σου ζητήσει

λεφτά και του λες φίλε δεν έχω και μου λείπουν 10 λεπτά

για να πάρω το εισητήριό μου, θα πάει και θα σου τα φέρει

ε;πως είπατε;  ναι έτσι ακριβώς!

σε αντίθεση με τους πουθενάδες της ζωής μας

που ούτε λεπτό δεν σπαταλούν για να

πουν μια καλημέρα!

και περνούν τα χρόνια μέσα σε άμυνες

σε κακία, σε φόβο, σε αδιαφορία

και ζούμε 50-60-80 χρόνια μίζερα, ανικανοποίητα, μουτζούφλικα

γιατί δεν έχουμε μάθει να κατανοούμε τα λάθη των άλλων

να τα δικαιολογούμε, να τα προσπερνάμε, να συγχωρούμε

παρα μόνο να κρίνουμε.

δεν έχουμε μάθει να επι-κοινωνούμε!

να αντιμετωπίζουμε.

βλέπουμε μάγισσες, δράκους, ίστορίες για αγρίους

αλλά κατα τ’ άλλα πάντα θρησκευόμενοι.

Ποτέ όμως πιστοί. Πιστοί, λέγοντας «ναι»

στα γεγονότα της ζωής είτε είναι καλά είτε άσχημα

το τέλος θα δείξει.

Ακούγοντας τη φωνή του Θεού μέσα

από δρόμους και ανθρώπους αλλόκοτους

που δεν παραδεχόμαστε.

Από ανθρώπους που ξεκουράζουν.

Αλλά εμείς αγχωνόμαστε κι όταν αισθανόμαστε καλά…

δεν το χαιρόμαστε απλά.

Advertisements