3221

Η φετινή δασκάλα μπαίνει στην τάξη της. Γνωρίζεται με τα παιδιά κι αρχίζει το μάθημα. Ο καιρός περνά.

Τα παιδιά παρουσιάζουν την εξής συμπεριφορά:

γκρινιάζουν αδιάκοπα για το κάθετι. Κυρία μου ‘πε αυτό κι εγώ αυτό ναι αλλά πρώτα με έσπρωξε. Σου ‘ πα μου ‘πες!

χαρακτηρίζει κάθε παιδί αρνητικά το συμμαθητή του σε μια δύσκολη στιγμή για την τάξη, σε ένα παιχνίδι συνεργασίας και αυτογνωσίας, αλλά και καθημερινά με κάθε αφορμή.

το κλίμα της τάξης φαίνεται αρνητικό διότι διαρκώς οι μαθητές εστιάζουν και μεγενθύνουν τα αρνητικά σημεία κυρίως στους συμμαθητές τους, πέρα από την δασκάλα, τον διευθυντή, το πρόγραμμα, το κυλικείο.

Αυτή είναι μια συμπεριφορά κατα την δασκάλα που έχει μάθει το κάθε παιδί να καλλιεργεί. Κοιτάμε τα αρνητικά σημεία του άλλου, τον κατηγορούμε, τον κατακρίνουμε.

Βάζει αρχή λοιπόν και αναχαιτίζει κάθε αρνητική σκέψη του κάθε μαθητή κάνοντας συνεχώς έναν προσωπικό διάλογο παλεύοντας να στρέψει τη ματιά των μαθητών στα χαρίσματα κάποιου, στον κόπο που καταβάλει, στο ότι επιτυχία είναι να παλεύεις και είσαι ενεργοποιημένος, στο ότι ο καθένας έχει μεγαλώσει σε άλλο περιβάλλον οικογενειακό με άλλα ερεθίσματα, με άλλες κληρονομικές καταβολές, με διαφορετικό πρόσωπο. Κάνει όλη η τάξη συμφωνία να παλέψει αυτό το άσχημο στοιχείο της και την δύναμη που σπαταλά σ’ αυτό να την αποδώσει στη μελέτη, στην καλή συνεργασία, στη φιλαλληλία, στην αγάπη, την συγχωρητικότητα, στο ομαδικό πνεύμα, στο αδιάσπατο και ανιδιοτελές επι-κοινωνιακό μοντέλο ζωής και συνύπαρξης με τον πλησίον. Σε στόχους ουσιαστικούς και υψηλούς!

Θέλει να βάλει αυτά τα «γυαλιά» στα παιδιά, που βλέπεις συγκαταβατικά τον άλλον, με αγάπη, συμπάθεια, κατανόηση, δεκτικότητα, σεβασμό και εκτίμηση γι’ αυτό που είναι, αυτοί οι φακοί που θωρούν μόνο τα χαρίσματα και δεν κατακρίνουν τις αδυναμίες παρα μόνο τις επισημαίνουν με μοναδικό σκοπό την βελτίωση.

Ο κόπος πολύς αλλά ασταμάτητος! τα παιδιά παιδεύουν την ψυχούλα τους να δουν αλλιώς τα πράγματα.

elpidohori_logo_small

και ύστερα από κάποιο διάστημα σιγά- σιγά αλλάζει η παλιά άσχημη ατμόσφαιρα δίνοντας τη θέση της – με την συνεξήγηση και την εσωτερική πάλη του καθένα για αναχαίτιση των κακών σκέψεων για τον διπλανό – σε μια δυνατή ενωμένη αδιάσπαστη τάξη που προσωρά μπροστά στη γνώση και την αλήθεια!

μάλιστα τα παιδιά γίνονται καθηγητές με την συμπεριφορά και τα λεγόμενά τους στους γονείς όταν πάνε να κατακρίνουν, να απορρίψουν, να πληγώσουν τον συγγενή, τον γείτονα, τον συνάνθρωπο, λέγοντάς τους

«Μάμά δεν ξέρεις αυτός ο άνθρωπος με τι παλεύει και συμπεριφέρεται έτσι! ή τι θέλει να μας δείξει ή τι θέλει να μας πει με αυτή τη συμπεριφορά του, ας μην κοιτάμε τις αδυναμίες του, σίγουρα έχει καλή διάθεση, κανείς δεν είναι κακός, εμείς να κοιτάμε τι κάνουμε»

αυτό ακριβώς θα παλέψουμε κι εμείς σ’ αυτή την μεγάλη παρέα αυτή την περίοδο!

δεν χάνουμε άλλο χρόνο από τη ζωή μας με την γκρίνια, 

ας εστιάζουμε στα καλά του διπλανού μας και ας δίνουμε το χέρι μας,

ας ακούσουμε τι έχει να μας πει, δεν θα μας δαγκώσει, μην τον φοβάσαι, 

ας τον σεβόμαστε, όσο αντέχει, όσο μπορεί, δίχως απαιτήσεις!

κι ας λέμε μια καλή κουβέντα! μια καλημέρα! ένα χαμόγελο. 

δεν κοστίζει, δεν πληρώνουμε! οι κακές σκέψεις εντελώς στην άκρη!

τις προσπερνάμε, δεν τις ακούμε!

μόνο καλές σκέψεις! δημιουργικές, ελπιδοφόρες, αναστάσιμες!

ΠΑΜΕΕΕ ΓΕΡΑΑΑ!

ΦΩΤΟ ΜΕ ΧΕΡΙΑ ΕΝΩΜΕΝΑ

Advertisements