ΠΕΤΑΩ

Το αεροδρόμιο έχει κάτι το μαγικό. Ειδικά αν είναι και καινούριο. Πως μου αρέσουν οι πτήσεις! Και ένας καφές στο αεροδρόμιο προσφέρει αναζωογόνηση. Βρίσκεσαι σε ένα μεταίχμιο. Η προσμονή της συνάντησης με πρόσωπα αγαπημένα και άγνωστα. Η φαντασία που ταξιδεύει σε μέρη πρωτο ιδωμένα και οικεία. Σε αναμνήσεις και σε όσα -μέρη και καταστάσεις-  είναι σκεπασμένα με το ά-πειρο, με το άγνωστο, που θα γίνουν εμπειρία και άπ-οψη. Είναι από μόνη της αυτή η κατάσταση ένα παιχνίδι αθόρυβο. Τα στάδια ως την απογείωση σε χαλαρώνουν. Εγκαταλείπεις τις αποσκευές. Περνάς τον πρώτο έλεγχο, τον δεύτερο, περιμένεις, τον τρίτο, πλησιάζεις το αεροπλάνο, ανεβαίνεις, κάθεσαι.

65093_446009855462012_1503800720_n

 

Απογειώνεσαι! σου προσφέρουν το κέρασμα και το ρόφημα. Μπορείς να ξεκουραστείς, να αγναντέψεις αν βρίσκεσαι σε παράθυρο κι όταν βλέπεις έξω. Και τίποτα να μην βλέπεις δηλαδή, μόνο το μπλε της θάλασσας που δίνει το χρώμα της στον ουρανό (αν είναι μέρα) το μπλε που χαρακτηρίζεται ως το χρώμα της ηρεμίας, της γαλήνης, της ευχαρίστησης, είναι ικανό να σε αναπαύσει, να σε πυροδοτήσει, να σε εμπνεύσει. Η πτήση έχει μια μαγεία μυστική. Σα να κάνεις κούνια…Έχει τη δυναμική της προοπτικής, του οράματος, του ονείρου. Αναλογίζεσαι το μέγεθός σου ως άνθρωπος. Είσαι στον αέρα! «Ξεφορτώνεις» όσα σε δένουν στη γη. Μπορεί και να μην νιώθεις τίποτα από αυτά, όμως είσαι γεμάτος με μια άλλη αίσθηση. Την πιο πρόσφατη φορά έτσι ένιωσα. Επέστρεψα με περισσότερη δύναμη, με ακατανίκητη όρεξη, με διάθεση απερίγραπτη! Έχουν αυτή τη χαρά τα ταξίδια αλλά οι πτήσεις μπορούν να με συναρπάζουν σε τέτοιο βαθμό ώστε  «η καρδιά μου χτυπά σαν ξεκούρδιστη μπάντα».  Καλές πτήσεις λοιπόν!

Advertisements