respect

Ένας άστεγος φυλάει την κουβέρτα του στους θάμνους του πάρκου και όταν φτάσει η ώρα την στρώνει και ξαπλώνει για ύπνο. Ένα βράδυ τον είδα να έρχεται καθώς πήγαινα στο σπίτι μου και ονειρευόμουν ήδη το κρεβατάκι μου. Τα κλειδιά στο χέρι, το κινητό στην τσέπη μαζί με τα χρήματα. Αυτός δεν κρατά κλειδιά, δεν έχει κλειδαριές, είναι «ξεκλείδωτος». Φυσιογνωμικά γνωριζόμαστε και γι’ αυτό χαιρετιόμαστε. Είσαι καλά; του λέω. Καλά, μου απαντά. Έξω μένω, τί να κάνω; Κάναμε μια ωραία συζήτηση, δεν ξέρω αν σας έχει τύχει, από αυτές που δεν σε κάνουν να βαριέσαι, αλλά από αυτές που δε θες να τελειώσει, αρκεί να είναι αμοιβαία η διάθεση.

Ύστερα από λίγες ημέρες τον ξαναείδα το πρωί. Ήθελε να μου πει τη σκέψη του για ένα θέμα της γειτονιάς. Με πλησιάζει και μου λέει: » Θα μιλήσω σε ‘σένα γιατί εσύ με σέβεσαι». Είχε σωστές τοποθετήσεις στο ζήτημα. Εκείνη την ώρα συνειδητοποίησα  ένα μυστικό για τις σχέσεις των ανθρώπων.

Επειδή η αγάπη είναι βαριά κουβέντα, ένα από τα προ στάδια είναι νομίζω αυτό ακριβώς ο σεβασμός. Ο σεβασμός στον εαυτό σου και στον συνάνθρωπο. Δεν έχω ψάξει την ετυμολογία της λέξης, μπορεί να θέλει να μας πει πως σε βάζω στη θέση μου. Δεν ξέρω. Είναι αυτό που λένε πως είμαστε εικόνες θεού. Αν έχεις αυτή την έγνοια στο νου σου, νομίζω πως δεν μπορείς τόσο εύκολα να απορρίπτεις, να ακυρώνεις, να λες λόγια εις βάρος του άλλου, να αδιαφορείς. Αυτός λοιπόν που οι περισσότεροι δεν τον παίρνουν στα σοβαρά και τον προσπερνούν με αυτή του τη στάση, δίχως κήρυγμα με έμαθε αυτό. Τίναξε στον αέρα τους σοφούς και ευπρεπείς και κήρυκες. Αλλά είπαμε αυτός είναι «ξεκλείδωτος»…

Στις σχέσεις των ανθρώπων είναι απαραίτητο στοιχείο. Όσο σέβεσαι και εκτιμάς τον άλλον που έχεις απέναντί σου, αυτή η καλή σου διάθεση του δίνει ώθηση να ξεδιπλώσει τον εαυτό του. Όπως όντως είναι και όχι σύμφωνα με την εικόνα που έχεις, η οποία δεν σε αφήνει να τον δεις όπως είναι αλλά όπως εσύ θέλεις. Εκεί ακριβώς χτίζεται με ωραίο τρόπο κάθε ανθρώπινη σχέση που θέλει να είναι εντάξει. Και έπειτα το μοίρασμα των σκέψεων, καλών και άσχημων για τον άλλον, μοιάζει με τον αρμό που δένει σταδιακά τα πρόσωπα. Έχω παρατηρήσει πως άνθρωποι που πνίγονται σε λανθασμένες σκέψεις για άλλους, δεν τους αφήνουν να βγάλουν την ομορφιά τους, γιατί υποσυνείδητα δεν έχουν εκτίμηση ή απλά… έχουν λανθασμένη εκτίμηση, δηλαδή δεν τους άκουσαν ποτέ,  κι αυτά κομπλάρουν τον άλλο. Γι’ αυτό και κατ’ επέκταση, η αχάριστη συμπεριφορά είναι κατανοητή, αλλά απαράδεκτη.

Είναι απλό, ό,τι δεν θέλεις να σου κάνουν μην το κάνεις. Να συμπεριφέρεσαι όπως θέλεις να σου συμπεριφέρονται.

Advertisements