Καταιγισμός πληροφοριών τον τελευταίο καιρό. Πολλά τα θέματα που προκύπτουν. Ο κόσμος αλλάζει. Το Σάββατο επισκεφθήκαμε το πολεμικό μουσείο όσοι μπορέσαμε. Κάποιος φίλος που άφησε τη ζωή της Αθήνας προτιμώντας αυτή της επαρχίας βρέθηκε κοντά μας. Παρατήρησε κάτι που μ’ άρεσε, οι πόλεμοι γίνονται για να κινείται το εμπόριο των όπλων. Γίνονται και γι’ αυτό σίγουρα, μια αγορά βρίσκεται πίσω από κάθε πόλεμο. Κι εμείς πήγαμε να θαυμάσουμε τα όπλα! Σπαθιά, τυφέκια, κανόνια…

Οι παππούδες μας έδωσαν μάχες σε εκείνον τον πόλεμο. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βρεθούμε σε μια μνήμη των γεγονότων τις μέρες αυτές. Γιορτάσαμε και τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης αλλά για ‘μένα όχι ηρωικά! Γιατί; διότι αν μάθατε την ημέρα του Αγίου Δημητρίου έπρεπε να έχεις πρόσκληση για να πας στο ναό του Αγ. Δημητρίου αλλιώς δεν έμπαινες και αυτό γιατί τη μέρα αυτή εκκλησιάστηκαν οι επίσημοι. Δώσε και χειροκρότημα στον Πρωθυπουργό με έναυσμα του Ανθίμου για την επαναλειτουργία του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης. Χειροκροτήστε! γιατί; για το αυτονόητο να του πούμε μπράβο που έκανε καλά τη δουλειά του δηλαδή.

Δίκαια λοιπόν, πολύ δίκαια οι άρχοντες της Εκκλησίας έχουν ταυτιστεί με μια κοσμική εξουσία που τα ΄χει πλακάκια με τους πολιτικούς για την καθοδήγηση του λαού. Κρίμα…Και μετά τα βάζουν με έργα που προσβάλουν τάχα τον Χριστό και τους μαθητές του. Οι ίδιοι ποτέ! Δικαιούνται να αρθρώσουν λόγο όσοι δεν έχουν μπλεχτεί σε τέτοια γρανάζια και όσοι δεν προσβάλουν πρώτα πρώτα με το δικό τους παράδειγμα και τη στάση τους τον θεό τους.

Και τώρα στα καθ ημάς. Φεισμπουκάκια του γλυκού νερού μαζί κι εγώ μέσα κάνουμε επανάσταση με τα likes στο fb. Μόνο που λησμονήσαμε πως όταν το ρεύμα κοπεί χάνονται όλα αυτά τα παραμύθια. Καλά και άγια αλλά δεν μπορείς να καμαρώνεις για τη σελίδα που έφτιαξες ενάντια στις τετράγωνες τυρόπιτες του κυλικείου…Έτσι εορτάσαμε και φέτο το ΟΧΙ μέσα στο fb. Θέλω να δω πως θα γιορτάζουμε έπειτα από χρόνια τούτη εδώ την κατοχή που βιώνει η γενιά μας. Λόγια, λόγοι, πανηγυρικοί για κάποιους προγόνους ήρωες που έδωσαν το αίμα τους. Σε λίγα χρόνια θα λένε για κάποιους προγόνους που έδωσαν τα λεφτά τους για να ζούμε εμείς σήμερα άνετα! Και έρχεται στο μυαλό μου μια εικόνα της γενικής επιστράτευσης και της αντιμετώπισης του εχθρού. Δεν θέλω να το σκέφτομαι.

Αλλά κάθε μέρα έχουμε επιστράτευση όλοι μας να κάνουμε σωστά αυτό που κάνουμε. Από το να μην πετάμε το σκουπιδάκι στο δρόμο έτσι ανέμελα μέχρι να εξυπηρετήσουμε σωστά τον άλλο που έρχεται στην αρμόδια θέση που έχουμε. Γιατί στην τελική ο λαός πληρώνει το μπάχαλο του τίποτα δεν δουλεύει επειδή διαμαρτυρόμαστε. Ωραία διαμαρτυρία…Μαρτύριο για το λαό πάλι. Και ωραία θα μου πεις εσύ φίλε τι κάνεις έτσι που τα γράφεις από τον καναπέ σου; τα λέω για μένα πρώτα και στα αλήθεια δεν απαιτώ από κανέναν τίποτα παρα μόνο να κάνει τη δουλειά του σωστά. Κι εγώ αυτό προσπαθώ.

Όπου βρίσκεσαι βρες τρόπο να πεις ΟΧΙ στη συνήθεια, ύψωσε ανάστημα σε όσα μέσα σου λένε δεν βαριέσαι όσα πάνε κι όσα έρθουν δεν θα σώσω εγώ την κατάσταση…Κάποτε ειπώθηκε το ΟΧΙ. Σήμερα απαιτούμε από όλους τους άλλους να λένε ΟΧΙ και είμαστε αυστηροί κριτές αλλά όταν έρχεται η ώρα μας δεν αντέχουμε να δούμε την αλήθεια μας. Να πούμε κι εμείς ΟΧΙ στο χώρο μας και πρώτα από όλα στον κακό εαυτό μας που κάνει δυσκολότερη τη ζωή μας. Όχι στην γκρίνια, όχι στην αδιαφορία. Οι φράχτες να κάνουν φτερά…

Advertisements