Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το θυμάστε; Φαντάζομαι ότι θα ήσασταν μικροί στην ηλικεία όταν οι ειδήσεις έπαιζαν στα πολύ ψηλά το παρακάτω σκάνδαλο των μεταλλαγμένων.
Αυτό που με συγκλονίζει είναι πως τώρα που ο κρατικός μηχανισμός πνέει το ολίσθεια, τώρα που όλες οι δυνάμεις ενώνονται να φύγουμε από τις νοοτροπίες του παρελθόντος, τώρα που η διαφθορά και οι συντεκνίες βρίσκονται στο στόχαστρο όλου του πολιτικού συστήματος, κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν την ευκαιρία να είναι παντός καιρού για να ολοκληρώνουν τις εντολές που έχουν λάβει.
Η «τελευταίας στιγμής» απαλλαγή του πολιτικού σκηνικού από την αγαπητοί στον κόσμο, και του συστήματος βέβαια, Άννας Διαμαντοπούλου, φαινόταν σαν μια ηλιαχτίδα στην Ελλάδα που αναζητεί την ανάσταση. Αυτή η ηλιαχτίδα ολίγον χλόμιασε μετά την ανάγνωση μου του παρακάτω άρθρου.
Τελικά ο καναπές αρκετά ζεστάθηκε, πρέπει τώρα κάτι να κάνουμε!
Το σίγουρο είναι πως πρέπει να διασώσουμε πάση θυσία ότι μη μεταλλαγμένο είτε είναι σπόρος είτε κότα είτε κάθε ζωντανό που έχει μπει στο στόχαστρο των ερευνητών πριν μεταλλαχθεί σε ιδιωτικό προϊόν.

Ο Αθανάσιος Τσαυτάρης δεν πρόλαβε να ζεστάνει την καρέκλα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και πυροδότησε πικρόχολα σχόλια για τη σαφέστατα διατυπωμένη θέση του υπέρ των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Όπως λένε όσοι ασχολούνται με τον γεωργικό και τον κτηνοτροφικό το­μέα, η επιλογή του ήταν «σαν να έβα­λαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα», αφού πριν από 14 χρόνια, ως εκπρόσω­πος της Ελλάδας στην ειδική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε ψηφίσει υπέρ μεταλλαγμένης καλλιέργειας της Monsanto σε αντίθεση με την εντολή που είχε πάρει!

 

Το «πραξικόπημα» του 1998

Το πρόβλημα, λένε άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, δεν είναι οι επιστημονικές απόψεις του κ. Τσαυτάρη, δεν είναι εάν είναι υπέρ των μεταλλαγμένων ως επιστή­μονας της βιοτεχνολογίας, αλλά εάν θα προσπαθήσει, όπως και στο πα­ρελθόν, τις προσωπικές του απόψεις να τις βαφτίσει «εθνική πολιτική».

Τον Μάρτιο του 1998 είχε ξεσπάσει σάλος όταν αποκαλύφθηκε ότι με τη θετική ψήφο του Έλληνα εκπροσώπου στην ειδική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης άνοιξε ο δρόμος για την εισα­γωγή και καλλιέργεια στην Ευρώπη του γενετικά μεταλλαγμένου καλαμποκιού της εταιρείας Monsanto. Και είχε ξε­σπάσει σάλος, διότι η θετική ψήφος της ελληνικής αντιπροσωπείας δεν απη­χούσε το πνεύμα σχετικής απόφασης της εθνικής διυπουργικής επιτροπής που είχε συνεδριάσει για το θέμα μόλις μια ημέρα πριν από την ψηφοφορία.

Όπως θυμάται ο διευθυντής του ελ­ληνικού γραφείου της Greenpeace Νί­κος Χαραλαμπίδης, ο Έλληνας εκπρό­σωπος ήταν ο σημερινός υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιος Τσαυ­τάρης και στις 23 Μαρτίου 1998 η δι­εθνής περιβαλλοντική οργάνωση είχε εκδώσει σκληρή ανακοίνωση καταγ­γέλλοντας την επιλογή αυτή ως «πρα­ξικόπημα». Συγκεκριμένα στην ανακοί­νωση αναφερόταν:

«Με ένα “πραξικόπημα” του Έλλη­να εκπροσώπου σε ειδική επιτροπή τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης, άνοιξε ο δρόμος για την εισαγωγή και καλλιέργεια στην Ευρώπη του γενετικά μεταλλαγμένου καλαμποκιού της εταιρείας Monsanto. Η απόφαση αυτή ελήφθη την περασμέ­νη εβδομάδα και η ψήφος της Ελλάδας ήταν αυτή που έκρινε το τελικό αποτέ­λεσμα υπέρ της καλλιέργειας του γε­νετικά μεταλλαγμένου καλαμποκιού. Να σημειωθεί ότι η ψήφος αυτή της ελ­ληνικής αντιπροσωπείας δεν απηχού­σε το πνεύμα σχετικής απόφασης της εθνικής διυπουργικής επιτροπής που συνεδρίασε για το θέμα αυτό την προη­γουμένη της ψηφοφορίας!».

Η απόφαση του τότε Έλληνα εκπρο­σώπου και σήμερα υπουργού Αγροτι­κής Ανάπτυξης άνοιξε την «κερκόπορτα» στα μεταλλαγμένα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού, όπως επισήμαινε η δι­εθνής περιβαλλοντική οργάνωση, «η ελληνική ψήφος, σε συνδυασμό με τις αρνητικές ψήφους της Γαλλίας, της Αυ­στρίας, της Ιρλανδίας και του Λουξεμ­βούργου, θα εμπόδιζε την εισαγωγή και καλλιέργεια του μεταλλαγμένου καλαμποκιού της Monsanto στην Ευ­ρώπη».

Μάλιστα ο διευθυντής του ελληνικού γραφείου Νίκος Χαραλαμπίδης έθετε με δηλώσεις του τότε θέμα αξιοπιστί­ας επισημαίνοντας: «Πέραν των προ­φανών διαφωνιών για την εισαγωγή και καλλιέργεια γενετικά μεταλλαγμέ­νων οργανισμών στην Ευρώπη, γεννά­ται ένα σημαντικό θέμα συνέπειας και αξιοπιστίας. Είναι απαράδεκτο ο μηχα­νισμός που παρακολουθεί ένα τόσο ση­μαντικό θέμα να λειτουργεί σαν σπα­σμένο τηλέφωνο».

 

Καινοτομία ή φούσκα;

Ο νέος υπουργός έδωσε, πάντως, δείγμα της στρατηγικής που θα ακο­λουθήσει σε συνέντευξή του στο «Βή­μα της Κυριακής». Ο Αθ. Τσαυτάρης αναφέρεται στην ανάγκη να «πρασινί­σει» η γεωργική παραγωγή και να με­τατραπεί σε εκτατική η κτηνοτροφία, βάζει όμως ευθύς αμέσως στο τραπέ­ζι των θέμα της καινοτομίας, των νέων τεχνολογιών και των προηγμένων ποι­κιλιών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αποθεώνει την επιλογή καλλιεργειών και ειδικών τροφίμων για καρδιοπαθείς, διαβη­τικούς και καρκινοπαθείς και στηρί­ζει αμέριστα τα λεγόμενα προβιοτικά, προβλέποντας μάλιστα ότι το επόμενο τρόφιμο που θα έχει μεγάλη ζήτηση εξαιτίας των προβιοτικών θα είναι το γιαούρτι.

Οι επιστήμονες, πάντως, διχάζονται για το εάν πράγματι η προσθήκη προ-βιοτικών – ζωντανών μικροβίων – έχει οφέλη για την υγεία και την αντιμετώπι­ση ορισμένων παθήσεων, αφού υπάρ­χουν μελέτες που δείχνουν τελείως δι­αφορετικά αποτελέσματα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το τελευταίο διά­στημα οι εταιρείες τροφίμων που ισχυ­ρίζονται ότι τα προϊόντα τους ωφελούν την υγεία δέχονται όλο και αυξανόμε­νες πιέσεις για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ευρωπα­ϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) τον περασμένο Ιούλιο, με απόφασή της, επέκρινε τις εταιρείες που διαφη­μίζουν προβιοτικά χωρίς να διευκρινί­ζουν ποιο είναι το δραστικό συστατικό τους.

Η EFSA είχε προχωρήσει και πριν από δυο χρόνια σε μεγάλη έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας είχε εξετάσει 500 ισχυρισμούς που αναγράφονταν σε συσκευασίες τροφίμων για τα θετικά αποτελέσματά τους στην υγεία και εί­χε απορρίψει τους 350. Συγκεκριμένα είχε διαπιστώσει ότι:

Από τα εκατοντάδες «προβιοτικά» βακτηριακά στελέχη που εξετάστηκαν, ούτε ένα δεν αποδείχθηκε ότι βελτιώ­νει την εντερική λειτουργία ή την ανο­σία.

Η ταυρίνη, το αμινοξύ που προστί­θεται σε ενεργειακά και αθλητικά ανα­ψυκτικά, δεν βρέθηκε ότι ενισχύει την ενέργεια.

Ούτε βρέθηκαν στοιχεία που να στη­ρίζουν τον ισχυρισμό ότι η γλυκοζαμίνη είναι ευεργετική για τις αρθρώσεις, πα­ρόλο που διαφημίζεται πάρα πολύ γι’ αυτήν την υποτιθέμενη ιδιότητά της.

Αντίθετα δεκτοί έγιναν οι ισχυρισμοί που αφορούσαν κυρίως σε βιταμίνες, μέταλλα και διατροφικές ίνες.

Όπως επισημαίνουν, πάντως, στε­λέχη του αγροτικού τομέα, το ζητού­μενο για τη χώρα, ειδικά τη δύσκο­λη περίοδο που διανύει, δεν είναι να μπλέξει στις διαμάχες των επιστημό­νων, αλλά να χαράξει μια ξεκάθαρη πολιτική με βιολογικό προσανατολισμό και με έμφαση στην ανάδειξη των ελληνικών προϊόντων και της διατροφικής αξίας τους, χωρίς να επεν­δύει σε πρόσθετα από δοκιμαστικούς σωλήνες.

Μπορεί – και θέλει – ο νέος υπουρ­γός να ανταποκριθεί στις κατεπείγου­σες προτεραιότητες, μεταξύ των οποί­ων και η διατροφική επάρκεια της χώ­ρας μας; Ίδωμεν…

πηγή

Advertisements