Ντροπή σας…

Ντροπή σε όλους…. Σε όσους κοιτάτε από τα παράθυρα της Βουλής την άλλοτε ένδοξη Πλατεία Συντάγματος….

Ένας άνθρωπος που  ηλικία του μαρτυρά ότι  γεννήθηκε σε μια περίοδο δύσκολη για την Ελλάδα, που θα μπορούσε να είναι και πατέρας πολλών από εσάς,  που προφανώς και δε μεγάλωσε με ανέσεις έχασε σήμερα τη ζωή του…. Την τερμάτισε ο ίδιος, εκεί μπροστά σας. Για να μην αφήσει χρέη στα παιδιά του… δε βρισκόσασταν στη Βουλή για να το δείτε αυτό, βρισκόσασταν στη βολή σας… όχι βέβαια πως και να βρισκόσασταν θα , γινόταν κάτι διαφορετικό… Δεν θα σας άγγιζε… Θα στρέφατε αλλού το βλέμμα. Το πιστεύω…

Μακάρι να ήταν ο μόνος που έδωσε τέρμα στη ζωή του…. Πόσοι και πόσοι έφτασαν σε αυτό το σημείο γιατί αγανάκτησαν; Γιατί δεν άντεξαν άλλο; Εσείς τους οδηγήσατε εκεί… το έχετε σκεφτεί ποτέ; Δυστυχώς δεν μπορεί να μεταφερθεί ο θυμός μου, η οργή και η αγανάκτησή μου μέσα από γραπτές λέξεις…. Ξέρετε κάτι; Είστε δολοφόνοι… Δολοφόνοι αθώων   ψυχών, δολοφόνοι της πατρίδας σας… ποιας πατρίδας ΣΑΣ; Δεν μπορεί να είναι και δική σας αλλιώς θα νοιαζόσασταν, δεν θα την οδηγούσατε σε αυτή την κατάσταση.

Ποια ιδανικά έχετε, ποια πιστεύω, ποιες αξίες; Εσείς που μου κόψατε όχι μόνο το μισθό αλλά και τα όνειρα. Εσείς που περιμένετε να ζήσω με 540 όχι μόνο εγώ αλλά και η οικογένειά μου. Εσείς που ξεπουλάτε τη χώρα μου. Τη δικιά ΜΟΥ χώρα; Πως θα την αναστήσω; Ακόμα και ο πληθυσμός της μειώνεται. Είχατε στόχους από την αρχή… πως θα κάνω παιδί, αφού τα 540 ευρώ που παίρνω ίσα που φτάνουν για το νοίκι και το ρεύμα μου; Και είμαι και από τους τυχερούς. Έχω και μισθό και σπίτι… Λοιπόν, εσείς, εσείς που κάθεστε στις θέσεις σας τις υψηλές, με τα κουστούμια τα ακριβά, τους παχυλούς μισθούς, που κάνετε πως κατανοείτε τον πόνο μου, τον πόνο το δικό μου και του κάθε Έλληνα… Εσείς, εσείς θέλετε να με πείσετε πως αξίζετε κάτι καλύτερο από την περιφρόνησή μου; Δεν αξίζετε τίποτα… δεν είστε κλέφτες όπως φωνάζαμε το καλοκαίρι όντας «Αγανακτισμένοι», (για εσάς ήμασταν τότε εχθροί της δημοκρατίας)… Κάτι χειρότερο, είστε δολοφόνοι… φέρετε ευθύνη για κάθε ένα που έβαλε τέρμα στη ζωή του… συνειδητοποιήστε το … μα πώς να το συνειδητοποιήσετε;;; θέλει συνείδηση; Εσείς έχετε ή την έχετε σκοτώσει; Ξυπνήστε… αφήστε τη βολή σας. Κοιτάξτε γύρω σας χωρίς παρωπίδες, χωρίς υποκρισία, και δήθεν ενδιαφέρον…. Κόψατε το μισθό μας, μας βάλατε φόρους, καταστρέψατε την παιδεία μας (να μην πω για την υγεία), οδηγήσατε τη χώρα μας στην καταστροφή…. Όσο είναι καιρός ξυπνήστε και αλλάξτε τα όλα, και πρώτα πρώτα τον εαυτό σας. Αλλιώς ο κόσμος που είναι σε καζάνι που σιγοβράζει θα εκραγεί. Και η έκρηξη αυτή θα είναι τραγική και για εσάς. Κι ακόμα κι αν δεν το βρείτε από το λαό, υπάρχει άλλος δίκαιος κριτής που «τα παν θωρά» και αλλοίμονο σε αυτούς που θα καταδικάσει…

Κόψατε το μισθό μας λοιπόν…

Κόψατε το νήμα της ζωής για πολλούς….

Για όσους μείναμε πίσω όμως να ξέρετε πως τα φτερά μας μόλις και τα ψαλιδίσατε. ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΟΨΕΤΕ ΤΕΛΕΊΩΣ.

Θα πετάξουμε και πάλι…..

(για όσους δεν έτυχε να ενημερωθούν για το γεγονός δείτε εδώ )

 

Advertisements