«Οπωσδήποτε ο Χριστός ήταν μια πολύ σπουδαία προσωπικότητα, ένας πολύ μεγάλος άνθρωπος. Είπε πολύ σημαντικά και όμορφα πράγματα».

Δεν είναι σπάνια η παραπάνω κουβέντα στους περί Θεού διαλόγους της καθημερινής ζωής. Στέκει όμως κάτι τέτοιο;

Ο ίδιος ο Ιησούς τόλμησε να πει: «Είμαι ο Υιός του Θεού»  και «πριν Αβραάμ γενέσθαι, εγώ ειμί». (Ο Αβραάμ έζησε γύρω στα 2.000 π.Χ.). Αν αυτά είναι αληθινά, τότε οφείλουμε να τον πιστέψουμε ως Θεό-Δημιουργό μας. Αν δεν είναι, τότε πρόκειται για προχωρημένη περίπτωση σχιζοφρενούς και δεν έχει καμιά αξία οτιδήποτε προέρχεται απ’ αυτόν.

Παρόμοια ανακολουθία υπάρχει στην διδασκαλία του Ισλάμ, το οποίο αναγνωρίζει τον Χριστό ως προφήτη (κατώτερο βέβαια του Μωάμεθ). Άκουσα μάλιστα από έναν καλοκάγαθο μουσουλμάνο: «Οι Εβραίοι ακολουθούν τον Μωυσή, εσείς τον Ιησού κι εμείς τον Μωάμεθ. Σημασία έχει ότι και οι τρεις ήταν προφήτες και όλοι μας πιστεύουμε στον Θεό». Όμως τα λόγια του Χριστού αποκλείουν και αυτήν την ιδέα.

Advertisements