Ιστιοφόρο, Ανεμόμυλος, Ανεμογεννήτρια

 

Ενέργεια που μεταβιβαζόταν από ανθρώπινα σώματα – κωπηλάτες σε κουπιά αλλά και – σε πρώτο ρόλο – ΕΝΕΡΓΕΙΑ του ΑΝΕΜΟΥ – κίνησε επί αιώνες τα εκατομμύρια ιστιοφόρα – ανθρώπινες κατασκευές σε κάθε είδους ταξίδια στην επιφάνεια των θαλασσών και σημάδεψε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τη διαδρομή του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι Αχαιοί με τη θυσία της Ιφιγένειας και η περιπλάνηση του Οδυσσέα δημιούργησαν τα σύμβολα αλλά οι Φοίνικες, οι Έλληνες, οι Βίκινγκς, οι Κινέζοι, οι  Βενετσιάνοι, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ολλανδοί και οι Άγγλοι ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, χωρίς βέβαια να είναι μόνον αυτοί.

1. Η φτερωτή των Περσών ήταν ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ.

Οι Άραβες τους ήξεραν. Εξάλλου η πρώτη γραπτή αναφορά σε ανεμόμυλο εμφανίζεται σε έργα Αράβων συγγραφέων του 9ου μετά Χριστόν  αιώνα. Το συγκρότημα ανεμόμυλων για άλεση των σιτηρών βρισκόταν στα σύνορα της Περσίας και Αφγανιστάν και η φτερωτή ήταν ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ  στρεφόμενη περί κατακόρυφο άξονα . Κάθε μύλος μετέδιδε κίνηση σε ένα μόνο ζεύγος οριζόντια τοποθετημένες μυλόπετρες.  Τον 13ο αιώνα οι μύλοι αυτού του τύπου ήταν γνωστοί στην Βόρεια Κίνα αλλά εν τω μεταξύ τον είχαν γνωρίσει και οι Άραβες.

 

2. Η οριζόντια φτερωτή μετατρέπεται σε  ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗ.  ΙΔΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ

Ο ανεμόμυλος ως πρακτική έφθασε στην Ευρώπη από τους Άραβες και η εμπειρία αιώνων από τους κατακόρυφους ρωμαϊκούς  υδραυλικούς τροχούς  είναι πιθανόν ότι οδήγησε στην ιδέα της                         μετατροπής της φτερωτής του ανεμόμυλου σε ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗ η οποία και τελικά κυριάρχησε . Οι πρώτοι τέτοιοι περιστρεφόμενοι μύλοι εμφανίστηκαν στη Γαλλία το 1180 και μερικά χρόνια αργότερα στην Αγγλία για να ακολουθήσουν και οι άλλες χώρες.

Οι βαριές μυλόπετρες διατηρήθηκαν βέβαια οριζόντιες και το πρόβλημα της μετατροπής της στροφικής κίνησης του μύλου σε οριζόντια στροφική κίνηση της πάνω μυλόπετρας ήταν ένα από τα μηχανικά προβλήματα που έλυσαν οι Ευρωπαίοι χρησιμοποιώντας γρανάζια . Μαζί με τους νερόμυλους συγκαταλέγονται στους αρχικούς κινητήρες που αντικατέστησαν τους μυς των ζώων ως πηγές ενέργειας.

Η κυριαρχία τους στην Ευρώπη διατηρήθηκε επί επτά περίπου αιώνες , από τον 12ο μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα.

Γύρω στο έτος 1800 οι εκατό περίπου χιλιάδες ευρωπαϊκοί ανεμόμυλοι βρίσκονται στο ζενίθ της ακμής τους, 18.000 από αυτούς βρίσκονται σε εδάφη Γερμανίας, 10.000 στην Αγγλία και επίσης 10.000 στη σχετικά μικρή Ολλανδία. Εκτός από το να αλέθουν σιτάρι και το κριθάρι και καλαμπόκι οι ανεμόμυλοι αξιοποιήθηκαν στο να αντλούν νερό, να κινούν μηχανικά πριόνια, να παράγεται ελαιόλαδο και να πολτοποιείται η κυτταρίνη για την  παραγωγή χαρτιού .

Advertisements